12 Mart 2017 Pazar

2017 YGS' YE GİRDİM

İlk yazımın beni strese sokan bu sınav olmasını istemezdim amma velakin böyle oldu bu seferlik.

Üniversiteye hazırlandığım bu süreçte evde neredeyse sosyal hayatımı geride bırakarak bu sınava çalıştım. Pişman mıyım peki gençliğimin bir senesini verdiğim için? Belki biraz. Ama şu da bir gerçek ki emek vermeden yemek denilen şey olmuyor. İstediğim konum için çalışmaya devam onun için.

Bu yazımda sisteme olan güvensizliğimi ve kızgınlığımı yazamayacağım. Çünkü biliyorum ki herkes en az bir kere nefret etmiştir. Koskoca çalışma sürecini iki saate sığdırmak gibi bir saçmalığı kimsenin benimseyeceğini sanmıyorum.
Sistem böyle naparsın deyip o kısmı atlıyorum.





Sınava çalışırken bıktım, yoruldum, sıkıldım , fedakarlık ettim ve çalıştım. Çalıştıktan sonrada gerisini Allaha bıraktım. İşin tevekkül boyutuna girdim.
Rabbim kimsenin emeğini boşa çıkarmasın.

Bu seneki sınav geçen sene girdiğim gibi maalesef ki kolay değildi. Azıcık zordu. Sözelci olduğum için beni ilgilendiren kısımları yaptım. Türkçe açıkçası kolaydı. Sosyalde  felsefe ve coğrafya azıcık zorladı. Matematikte  ve fen de bir iddiam olmadığı için ise yapabildiğimi yaptım.

Sınav yeri eve yakın olduğu için dokuza çeyrek kala kadar önce çıkıp buçukta orda olduk. Gittiğim de herkesi içeri alıyorlardı zaten. Hiç beklemeden girdim içeri. Heyecanlı pek sayılmazdım açıkçası. Bu zamana kadar da bu sınavlarda heyecanlı olduğumu pek hatırlamıyorum. Çünkü normal bir süreçti benim için. Strese sıkıntıya gerek yoktu çünkü ben bu sınavdan daha önemliydim. Hem bunu yapamamak dünyanın sonu değildi zaten.

Sınıfa girdiğim de kimsenin yüzüne bakamadım. Hep önüme bakarak odaklanmaya çalıştım. Ama herkesin stresli olduğu her halinden belliydi. Yani gencecik insanların ter döktüğünü görünce ve belli bir kesimin sadece gideceğini düşünürsek biraz da trajedi gibi bir şeydi.
Okulumda büyük ihtimal geç kalan olmamıştı.  Ama maalesef  bu sene sınavdan 15 dakika önce okula alımlar bittiği için bazı okullarda geç kalan  öğrenciler alınmamış. Üzülmedim desem yalan olur. Çünkü geçen sene bana baya uzak bir yer çıkmış. Okula girdikten 5 dakika sonra sınav başlamıştı. Yani o sene olsaydı girememiştim sınava. Bir de kapıdan geçerken velilerin koş diye bağırması ayrı bir stres sinir.

Bakın bu da gencecik çocuğun sınava az biraz geç kaldığı için alınmamasının fotoğrafı. Haberi okuduğumda açıkçası benim bile ağlayasım geldi. Ve bu çocuk gibi daha niceleri belgesini yırtanlar falan. Resmen emeğin ve bir yılın hop çöpe.

Benim sınav sürecim bu yönde idi. Az biraz umutlu biraz hüzünlü.  

14 yorum:

  1. Geçmiş olsunn birinci kısmı atlatmışşın..Ne yazık ki sistem çok saçma ama yapacak bir şey yok diyip çalışmalıyız her sınav için.İyi çalışmalar,sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maalesef öyle çalışmak zorundayız :) Teşekkür ederim.

      Sil
  2. İlk sınav için geçmiş olsun umarım istediğin yerlere gelirsin :) hangi bölümü istediğini merak ettim doğrusu

    YanıtlaSil
  3. Sistem denen illet durum her gencin yakasında maalesef bu senede geç kalınca alınmama stresi umuyorum tüm çalışan kardeşlerimin hepsi hakkıyla kazanır :))))

    YanıtlaSil
  4. İnşallah emeğinin karşılığını alırsın ^^

    YanıtlaSil
  5. Geçmiş olsun Rabbım emeklerinizi boşa çıkarmasın inşallah Bende ÇOK Üzüldüm ya o sınava giremeyen Gençlere Bu sınav süresi konusun da bir şeyler yapsalar Çok iyi olur gerçekten İnşallah bir çözüm gelir Sevgiler :)

    YanıtlaSil
  6. Yaziyi okumadan bunu yazmak istedim: )) kiz sen cidden daha gencecik minicik minnacikmissin :))

    YanıtlaSil
  7. İnşallah güzel sonuç alırsın bu sene. Ve bu geç kalma yüzünden sınava almayanlara iyi saydirdim ben..hele bazıları saniyelerle kaçırmış.. Allah yardımcınız olsun..

    YanıtlaSil

Yorumlarınız değerlidir. Laubali ve blog tanıtımı gibi yorumlarsa gözümde sevimsizdir.